Scheiden vraagt om super ouders!

Het ouderschap telt welgeteld één taak.

Om kinderen groot te brengen zijn er vijf basisvoorwaarden: liefde, veiligheid, zorg, betrokkenheid en loslaten. De laatste is het moeilijkst voor ouders en al helemaal voor de gescheiden ouder.

Kinderen zijn geen kwestie van hebben of houden, maar van zijn en blijven.

Bij een echtscheiding gaat het juist daar mis. Ouders ruziën veelal over het hebben en houden van de kinderen. Waardoor het belang van het kind niet voorop komt te staan. Want leuk of niet; ze verdienen het om op nummer één te staan zonder als bezit te worden geclaimd (zie ouderschap). Houd ze dus niet vast maar geef ze de ruimte om te kunnen zijn wie ze zijn. Met moeder, met vader, met vriendjes en met zichzelf.

De vraag is dus: hoe dien ik het belang van de kinderen terwijl ik met mezelf vecht om een nieuw leven op te bouwen? Hoe geef ik mijn grenzen aan terwijl ik me hartstikke schuldig voel? Hoe toon ik betrokkenheid bij mijn kinderen terwijl ik weinig of onregelmatig contact met ze heb? Hoe leer ik mezelf om mijn kinderen te ‘delen’ met mijn ex-partner?

Conclusie

In geval van scheiding moeten beide ouders vele tandjes bij zetten.

Onderlinge vechtpartijen over het hebben en houden van de kinderen schaden per definitie het belang van het kind. Ouders zouden zich dat beter moeten realiseren. Kinderen opeisen, vasthouden of erger weghouden bij de ander ondermijnt je eigen keuze voor het ouderschap.